تحلیل شیوة پسامدرنی روایت زنان در مجموعه داستان «بماند...»

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کردستان

چکیده

بهناز علی‌‌پور گسکری در مجموعه داستان بماند...
به‌گونه‌ای هدفمند و تعمدی، از امکانات پسامدرنی در عنوان و محتوا و شیوۀ روایت بهره
جسته‌است. مؤلفه‌‌های پسامدرنی نظیر ساختار بازگشتی، اتصال کوتاه، چهارچوب‌‌سازی و
چهارچوب‌‌شکنی، آشفتگی و عدم انسجام متن، تناقض و عدم قطعیت، در متن داستان‌‌ها به
کار رفته‌است، اما کاربرد «ساختار بازگشتی» بیشتر قابل توجه است. ساختار بازگشتی
با ایجاد چند سطح مختلف روایتی یا جهان داستانی، علاوه بر برجسته‌سازی محتوای
وجودشناختی این داستان‌‌ها، با برجسته‌سازی چهارچوب داستانی، ساختگی بودن آن‌ها را
نشان می‌‌دهد. نویسنده با استفاده از این جهان‌ها، مسائل زنان را بیان می‌کند.
نویسنده در دو داستان به شیوه‌‌ای کاملاً متفاوت عمل کرده‌است؛ در «بادهایی که از
هندوکُش می‌‌وزند» با تکنیک بیان خواب و خواب‌‌گویی، در کنار جهان شبه‌واقعی
داستان، جهانی خیالی خلق می‌کند. او در «زنی از جنس مس» حضور خود را در داستان
نشان می‌‌دهد و با اشارۀ مسقیم بر امر نوشتن، اقتدار خویش و ساختگی بودن داستان را
به نمایش می‌گذارد. استفادۀ نویسنده از امکانات پسامدرنی برای ارائۀ مسائل و
مشکلات زنان در جامعۀ امروزی، بیانگر آن است که پسامدرن در نظر نویسنده، ورای یک
روش یا مکتب فکری، در حکم ابزار روایتگری است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of Women's Post-modern Narration Style in the Story Collection of “Bemānd”…

نویسندگان [English]

  • Teymoor Malmir 1
  • shala Naseri 2
1 Professor in Persian Language and Literature, University of Kurdistan
2 Ph.D. Graduate in Persian Language and Literature, University of Kurdistan
چکیده [English]

Behnāz Alipour Gaskari has purposefully and deliberately used post-modern techniques in the title, the content and the style of narrative in her short story collection called “Bemānd…”. Recursive structures, short junctions, setting and disrupting frameworks, confusion and lack of coherence in text, contradiction and uncertainty are all the post-modernist techniques have been used in the stories; however the use of recursive structure is more noticeable. Creating several different narrative levels or fictional world in addition to the ontological content of the stories, recursive structure shows the artificiality of them highlighting the fictional framework. The author expresses her own opinion about women issues using the above mentioned worlds. She had worked totally different in two stories. Using the sleep-expressing technique, she creates, in the story of “Bādhāie Ke az Hindukush Mivazand” (The winds blow from the Hindu Kush), an imagery world besides the semi-real world; and shows herself in the story of “Zany Az Jense Mes”(A woman of Copper) and  shows her authority and the artificiality of the story pointing directly to the writing. Using the post-modern techniques by the author to express the problems of women in modern society shows that post-modernism is a narrative tool rather than a method or school of thought.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Postmodernism
  • Short story
  • Theme
  • Narration
  • Women
  • Metafiction